Wanneer Vrede Oorwin

Dit was verlede week en Sondag. Dit was Paasfees gewees. ‘n Tyd van vergifnis en vrede. ‘n Tyd van verlossing en tweede kanse. ‘n Tyd vir familie en vriende. Ek het myself daardie Sondagoggend in ‘n winkelsentrum bevind. Ek weet dit is nie die plek waar mense voorstel ek sal wees nie. Die eerste sin gaan oor Paasfees en ek was veronderstel om in daardie tyd in die Kerk te wees. Maar ek was in Checkers gewees besig om ‘n paar dringende items te koop, plus ietsie lekker vir die reeks wat ek volg op Netflix.

Maar ek was in Checkers. Ek het my beurt afgewag om te betaal vir my benodighede. Voor my staan ‘n bejaarde dame. Sy betaal vir haar items en bedank die kassier. Die kassier sê iets in haar eie taal en voordat ek dit nog kon besef het die bejaarde tannie in die kassier se taal haar bedank. Dit was ‘n oomblik waar ek verbaas gestaan het voordat ek vir my items betaal het. Daardie oomblik het ook ‘n warm gevoel binne in my gelos wetende dat daardie twee dames ‘n voorbeeld is van hoe mense mekaar moet behandel en hoe dinge moet verloop in Suid-Afrika, want soos Bouwer Bosch altyd sê: Liefde wen.

Minute later bevind ek myself net buitekant Checkers. Ek het op ‘n bankie gesit en gewag vir my ouers om klaar te maak. Ek het langs ‘n klein dogtertjie gesit. Ek het haar so 4 of 5 jaar oud geskat. Ek het na die dogtertjie gekyk en ek het na haar gekyk en vir haar geglimlag. Sy het skaam vir my geglimlag. Sy het verder na haar jonger broer toe gegaan om sy skoene uit te trek. Twee mense, van verskillende agtergronde, het vriendelik vir mekaar geglimlag asof die wêreld, of Suid-Afrika, nie in so ‘n groot gemors is as wat die media dit altyd uitbeeld nie.

Hierdie twee oomblikke bly nog tot vandag toe by my. Ek het gwonder hoekom ek juis moes winkels toe gaan om ‘n paar benodighede te kry, iets wat ek kon doen die volgende dag, en nie op Paas Sondag nie. Daar is altyd ‘n rede en altyd ‘n goeie rede daarby ook. Ek moes in daardie winkel wees om te sien dat die kleinste gebaar soos ‘n glimlag en ‘n groet, groot is in God se oë.

Ek het ‘n paar dae tevore, vanuit ‘n plek van frustrasie, my wense op Twitter uitgespreek dat mense in Suid-Afrika net met mekaar oor die weg moet kom en dit ter wille van vrede. Al wat ek kon sien wat mense wat met mekaar baklei en nie daartoe in staat is om ‘n gesonde debat te voer nie. Mense moet altyd mekaar diskrediteer om bo uit te kom. Mense moet altyd vinger wys omdat hulle altyd dink hulle is beter as die persoon wat langs hulle staan in ‘n ry in Checkers of Pick ‘n Pay. Mense moet altyd op mekaar neersien. Mense moet altyd ander afbreek en nie opbou nie. Dit is ongelukkig hoe die mensdom werk en watter teleurstelling is dit nie?

Genadiglik het ek gesien dat mense tog met mekaar oor die weg kan kom. Ek was bly om dit te sien en dat vrede altyd wen in die slegste van tye en omstandighede. Dit begin altyd by jou om ‘n hand uit te reik na ander. Dit begin atyd met ‘n glimlag vir ander mense. Dit begin altyd met ‘n vriendelike gebaar. En dit begin altyd dat mense in vrede met mekaar leef.

Dit is waar dit begin. Ek was nie perfek op daardie dag om nie in die kerk te wees nie. in plaas daarvan was ek in ‘n winkelsentrum besig om inkopies te doen. Maar aan die anderkant was ek bly dat ek op daardie oggend daar was om te sien dat die kleinste gebaar altyd by jou sal bly as die slegte nuus wat die koerante vol lê. Dit is wanneer vrede wen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s